---

Cykl wiercenia kodu G: G81 i G82

Najprostszym cyklem wiercenia jest polecenie G-code G81. Ten cykl wiercenia jest używany do prostego wiercenia, podczas gdy polecenie G82 dodatkowo umożliwia wiercenie z czasem przebywania na dnie otworu.

The G81/G82- ma następującą składnię:
G98(G99) G81(G82) X Y Z R F (P)

Parametry są następujące:

1. Z parametrem G98/G99 Określana jest wysokość wycofania, do której narzędzie powinno się przemieścić po zakończeniu cyklu wiercenia.
   G98 - Wysokość początkowa (wysokość początkowa) jest zbliżana po cyklu wiercenia.
   G99 - wysokość wciągania (zdefiniowana w parametrze R) zbliża się po cyklu wiercenia.
   Wskazówka: Jeśli żaden parametr G98 lub G99 jest określony, to G98.
2. Parametry X,Y,Z:
   X - Pozycja X
   Y - Pozycja Y
   Z - Głębokość Z (bezwzględna)
3. R - Przyrostowa wartość płaszczyzny retrakcji w odniesieniu do punktu początkowego w osi Z.
4. F - Prędkość posuwu w mm/min
5. Cykl wiercenia G-Code G82 ma również parametr P dla czasu oczekiwania w milisekundach
   (1000ms = 1sek.) na dnie otworu

Przykład
G00 Z0 G98 G82 X10 Y10 Z-3 F300 P100

W powyższym przykładzie otwór jest wiercony w pozycji X10 i Y10, a głębokość wiercenia wynosi 3 milimetry. Dodatkowo, czas przebywania (parametr P) wynoszący 100 milisekund, podczas którego frezarka zatrzymuje się. Po zakończeniu procesu wiercenia, wysokość początkowa, która w tym przypadku wynosi Z=0, jest ponownie zbliżana.

Polecenie G-Code: G80

Cykl wiercenia jest uruchamiany poleceniem G80 lub za pomocą innego polecenia G-code, takiego jak G00 lub G01 usunięte.

Przykład
G98 G82 X20 Y20 Z-3 F300 P100 ; Powtórzyć cykl wiercenia w trzech punktach X30 Y20 X40 Y20 X50 Y20 ; Usuń cykl wiercenia G80

---

Cykl wiercenia G-code: G83 Wiercenie głębokich otworów z usuwaniem wiórów

W porównaniu do cykli wiercenia G81/G82 ten cykl wiercenia zawiera dodatkowy parametr Q. Parametr Q służy do kontroli usuwania wiórów. Ponieważ podczas wiercenia powstają wióry, ten cykl wiercenia jest szczególnie zalecany do wiercenia głębokich otworów.

The G83- ma następującą składnię:
G98(G99) G83 X Y Z R F P Q

Parametry są takie same jak dla cyklu wiercenia kodu G G81/G82, ale z dodatkowym parametrem:
Q - Głębokość wiercenia na wejście zdefiniowana w milimetrach

Przykład
G00 Z0 G98 G83 X10 Y10 Z-9 F300 P100 Q3

W powyższym przykładzie otwór jest wiercony w pozycjach X10 i Y10, a głębokość wiercenia wynosi 9 milimetrów. Dodatkowo na dnie otworu wykonywany jest czas oczekiwania wynoszący 100 milisekund, podczas którego frezarka zatrzymuje się. Otwór jest wiercony w potrójnym dosuwie, ponieważ głębokość wcięcia na dosuw wynosi 3 milimetry (parametr Q). Pod koniec procesu wiercenia zbliża się do początkowej wysokości Z=0. Poniższa grafika wyjaśnia ten parametr Q.

Cykl wiercenia G-code: G73 Wiercenie głębokich otworów

Ten cykl wiercenia odpowiada cyklowi wiercenia G83, z tą różnicą, że po każdym usunięciu wiórów za pomocą Q ustawiana jest krótka odległość odsuwu. Ustawienie odległości unoszenia można wprowadzić w programie cncGraF w sekcji „Ustawienia -> Opcje -> Kod G“.

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomoże ci szybko odnaleźć się w świecie cykli wiercenia.

Z serdecznymi pozdrowieniami, Twój zespół BOENIGK-electronics

G-Code: Podprogramy

Najpierw dodajemy podprogram. Użyjemy przykładu kodu G z pierwszej części tej serii „Programowanie CNC: poznaj kod G - szybko i łatwo„. Rozszerzone linie kodu G są oznaczone kolorami w Jasnoczerwony podświetlony. Kod G wygląda wtedy następująco:

Kod G (patrz wyżej) opisuje przetwarzanie prostokąta i okręgu, przy czym oba kształty są opisane w podprogramie 1 są zdefiniowane. Podprogram jest uruchamiany poleceniem P1 w programie głównym.

Definicja podprogramu rozpoczyna się od polecenia M99 P1 i kończy się na M99. Wszystkie podprogramy znajdują się na końcu programu głównego, tj. po poleceniu M30, który oznacza koniec programu głównego. Numer podprogramu jest oznaczony cyfrą po‚P‚ oznaczone - w tym przypadku 1.

Podprogramy G-code mają następującą strukturę:

G91 ; Wymiarowanie względne (wymiarowanie przyrostowe) jest aktywne
; Program główny
P1 ; Wywoływany jest podprogram 1
; Program główny
M30 ; Koniec programu głównego

M99 P1
; Treść podprogramu 1
M99

Wskazówka: Należy pamiętać, że na początku programu głównego polecenie G91 musi być ustawiona, aby aktywować wymiarowanie względne (wymiar przyrostowy). Wszystkie kolejne specyfikacje współrzędnych są zatem wartościami względnymi. Jest to konieczne, aby podprogramy mogły być umieszczane w dowolnej pozycji.

Zarządzanie podprogramami

Oprogramowanie sterujące CNC cncGraF posiada zintegrowaną funkcję zarządzania podprogramami. Wszystkie podprogramy mogą być tam zapisywane. W takim przypadku podprogram nie musi być zawarty w pliku G-code; zamiast tego podprogram w programie głównym jest wywoływany tylko za pomocą polecenia G-code‚P‚ i numer podprogramu (tutaj P1).

Wskazówka: Jeśli podprogram z tym samym numerem podprogramu (numer po‚P‚) jest obecny zarówno w pliku G-code, jak i w zarządzaniu podprogramami, używany jest podprogram z pliku G-code. Oprogramowanie najpierw wyszukuje podprogram w pliku, a dopiero potem w G-code management. Umożliwia to ‚nadpisanie‘ podprogramu w administracji.

G-Code: Pętle

Aby powielić kształty zdefiniowane w podprogramie, podprogram musi zostać wywołany kilka razy. Odbywa się to za pomocą poleceń kodu G G25 Q i G26 zrealizowane dla pętli.
Sekcja G-code w głównym programie wygląda następująco:

G25 Q4
P1 ; Wywoływany jest podprogram 1
G00 X110
G26

Z G25 Q i G26 zaprogramowana jest pętla. G25 definiuje początek pętli, a z G26 pętla zostanie zakończona. Parametr Q określa liczbę przebiegów. W naszym przykładzie 4 są zdefiniowane. Po każdym wywołaniu podprogramu następuje względne przesunięcie pozycji w X dla następnego podprogramu z linią: G00 X110.

Co to jest parametr R?

Parametr R to symbol zastępczy (zmienna) w zakresie od R1 do R999, w którym zapisywana jest wartość. Przykład: R10 = Ten wiersz definiuje parametr R10, która reprezentuje wartość 99.567 zawiera.
Poprzez wywołanie parametru R (tutaj R10), jego wartość jest dostępna w kodzie G. Podczas korzystania z parametrów R należy pamiętać o następujących kwestiach:

• Podstawowe operacje arytmetyczne Dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie można wykonać w ramach parametru. Podczas obliczania wartości, reguła „Kropka przed myślnikiem“ jest stosowany. Nawiasy nie są obsługiwane.
  Przykład:
  R56 = 10/2 - 2*2
  Wynik jest następujący 1
• W obliczeniach można wykorzystać parametry R.
  Przykład:
  R55 = 10
  R56 = R55/2 - 2*2
  Wynik jest następujący 1
• Parametry R można przypisać w następujących miejscach w kodzie G:
  Polecenie G00, przykład G00 X=R10
  Polecenie G01, przykład G01 X=R10 Y=R11 + 6 / 2
  Polecenie G02/G03 X/Y (polecenia łuku), przykład: G02 I20 J20 X=R10 Y=R10
  Polecenie G25 Q (pętla), przykład: G25 Q=R4
  Polecenie G53-G60 X/Y/Z, przykład G54 X=R20
  Polecenie instrukcji IF, przykład: $IF R100==1
• Parametry R są parametrami globalnymi, tzn. jeśli są zdefiniowane na początku pliku G-code, są dostępne dla całego pliku.
• Parametry R mogą być również używane w podprogramach.
• Wartości parametrów R są wyświetlane w dolnej części paska stanu edytora tekstu (patrz zrzut ekranu poniżej).

Poniżej dodajemy parametry do naszej pętli. Następnie fragment kodu G wygląda następująco w głównym programie:

R4=4 ; R4 Parametr (symbol zastępczy) z wartością 4 jako liczbą przebiegów tworzyć
R5=110 ; Parametr R5 (symbol zastępczy) z wartością 110 dla nowej pozycji X podprogramu

; Przypisanie wartości przez parametr R4
G25 Q=R4
P1 ; Wywoływany jest podprogram 1
G00 X=R5 ; Względne przemieszczenie, zdefiniowane w parametrze R5
G26

Co to jest instrukcja IF?

The instrukcja IF służy do sprawdzania warunku. Jeśli warunek jest spełniony, wykonywane są polecenia zawarte w warunku. Dostępne są następujące operacje:
równy ==
nierówny !=
większa lub równa >=
mniejsza lub równa <=

Instrukcja IF składa się z następujących poleceń $IF $ENDIF $ELSE $ELSEIF. Instrukcja IF musi występować samodzielnie w wierszu. Instrukcja IF może być zawarta w programie głównym i w podprogramie.

Przykład 1: $IF $ENDIF

R57=10 ; Utwórz parametr R57 (symbol zastępczy) z wartością 10

$IF R57== 10
; Ta zawartość kodu G jest wykonywana, ponieważ parametr R57 ma wartość 10 (równość jest spełniona)
$ENDIF

Przykład 2: $IF $ELSEIF $ENDIF

R57=9
$IF R57<=9
; Ta treść jest wykonywana, ponieważ parametr R57=9 (mniejszy lub równy jest spełniony)
$ELSEIF R57>=10
; Ta treść NIE jest wykonywana, ponieważ parametr R57 ma wartość 9.
; Zmiana wartości parametru R57 na 10 lub wyższą oznacza, że
; ta zawartość jest wykonywana.
$ENDIF

Wskazówka! Instrukcja IF wewnątrz innej instrukcji IF nie jest obsługiwana (patrz tabela poniżej).

BŁĄD	PRAWDA
$IF R200==0 ; G-Code: Zawartość $IF R1==1 ; G-Code: Zawartość $ENDIF ; G-Code: Zawartość $ENDIF	$IF R200==0 ; G-Code: Zawartość $ENDIF $IF R1==1 ; G-Code: Zawartość $ENDIF

Kilka parametrów R, pętle i instrukcje IF są używane w kodzie G (patrz wyżej). Plik kodu G można bardzo łatwo zmienić za pomocą parametrów R. Parametry R R3 i R4 określają liczbę części w X i Y. Parametry R R5 i R6 określa odległość między częściami w X i Y, a ostatni parametr, R7, określa, czy okrąg ma być wyprowadzany, czy nie (patrz instrukcja IF w podprogramie).

Podsumowanie

W tym artykule na blogu przyjrzeliśmy się różnym aspektom programowania CNC. Zaczynając od podstaw, które zostały wyjaśnione w artykule
‚Programowanie CNC: poznaj kod G - szybko i łatwo‚ do zaawansowanych tematów, takich jak parametry R, pętle i instrukcje IF. W ten sposób objęliśmy zakres i głębię programowania CNC.

Mamy nadzieję, że ten artykuł na blogu pomoże ci osiągnąć pożądany sukces.
Z serdecznymi pozdrowieniami, Twój zespół BOENIGK-electronics